 |
|
Eden meent... Notizen vun Ewald Eden |
||
|
7.3.10
Mien Denken gung de letzde Wääken stilkens mit so een bääten Schlachsiet dör de Doagen – ikk kunn dor niks tägen doon, as blods de Waaschk – so as de Seelüü de Seils van hör Schkipp benöömen – in de Wind to dreien. Jümmer un jümmer foaster weih de Stiem ut de Richting katholsch Kaark un hör Inrichtungen föör jung Minschen. ‚Bildungseinrichtungen’ word dat joa nu foaken hochdreit nöömt. Vöörtieds ween dat Woahnschoolen, Waisenhüüs, Klosterschoolen ov Bäterungsanstalten, wor Jungs un Deerns mit Worden, Hannen, Pietsch un Knüppel Tucht un Örnung bibrocht wur. Vöörnäämlich van Froolüü un Keerls in schwaarted Tüüchs, de sükk ut irgendeen Bewennt herut de Heergott verschrääven harn. Noa dat, wat dor nu stükkenwies van Dach kummt, schull man villicht bäter särgen, see harn sükk de Düwel andeent. Un dat dat in dat groode Heer van gottsfürchtig Deeners blods een Handvull wäst is, dat mach nu doch wüggelk nümms mehr glöven. De dormit befoat ween, de hevvt dat aal mitnanner wußt – un see hevvt aal mitnanner wächkääken, wenn Kolleechen, wenn Gloovensbroers un Gloovenssüsters Kinners toschannen richt hevvt – see hevvt aal mitnanner wächhört, wenn de Verschannelden un Gequälden mit Haart un Seel um Hülp gielt hevvt. Köänt disse Froon un Mannslüü – sowiet see noch läävt – noch irgendeen Minschke in de Oogen kieken? Ikk much woll weeten, wor disse Satanisten in dat hillige Tüüchs dat mit Moder Maria, mit hör Söähn Jesus un Gottvoader hollen. Ikk vergäät jümmers, dat disse Broers un Süsters sükk joa tägensiedich dör dat Beichten vergääven köänt. Wu prakkeraktisch is dat doch inricht – un vöör de weltliche Gerechtichkeit bruksen see joa gröttstendeels ok keen Manschetten hemmen – dat Kaarkenrecht is joa meesttieds dorvöör, un well schnitt sükk all sülvst geern de Steert ov? Nu kummt oaber dat, wat mien Denken wär in de Richt sett hett – de Störm dreit sükk – he kummt nu ok van de anner Kant. Van dat Fatt "Odenwaldschool" hett he all de Dekkel wächräten, de man hoast hunnerd Joahr fast up dissed Drankfatt hollen hett. Nu kummt ok bi een nichkatholschen Paradeschool soveel Schiet an d’ Lucht, dat man all gannich mehr oahmen kann. Ikk weet nich mehr, wat ikk dorto särgen schall – ikk weet ok rein nich mehr, wu man dormit ümgoahn schall – ikk hevv up Stünn’ns blods een Vöörstellung: Een grooden Raket, in de all disse Düwels Bott hevvt, un denn wäch dormit in Richting Sünn, dormit hör moal aal reschkoapen heet ünner d’ Mors ward. Een stükkwiet harn wi denn ok dat Problem mit de Eerövervölkerung lööst. |
||
6.3.10
Man schull sükk wunnern, ...
...well aal noa Benediktus Ratzeputz will, üm to beichten.
Wiel dat dor oaber joa schiens een Ewichkeit duurt, bit dat jeden enkelt drankummt – de eegen Schwaartkiddels koamt n’türlich tovörderst –, bütt sükk föör de annern hier nu öpentlich de Gelägenheit, dat flink achter sükk to brengen – eenfach ünnerschrieven, un ji sünd dormit dör!
Ikk geev dat to |
||
Wat schall man dorto särgen? 11 637,- €uro — ov bäter, un föör de ölleren
Minschen in d' Volk jümmers noch wat lichter to begriepen —
22 343,- DüütschMark strikkt jeden in, de in d' Bundsdach
in Berlin mit sien Mors up een Littenstool hukelt — ov he dor
nu wüggelk hukelt, or ov he sien Achterdeel nu irgendwons anners
dör de Welt drocht — de Pinunsen sünd hüm säker.
Moant föör Moant. Ov is de Wählerupdrach villicht blods een Alibiupdrach, üm ungestört dat Nävenbiaarbeiden noagoahn to köänen? Wenn ikk mi so ümkiek, denn seech ikk jo in d' Welt all een büld Schmeerlappens dör de Tied lopen — oaber wu sää mien Opa all jümmers to mi: "Schmeerlappens, mien Jung , de kannst du ut de Padd goahn, wiel see all van wieden to kennen sünd — gefaarlich sünd de Gierlappens, un dor besünners, wenn see in een Amt dorherkoamt." |
||
|
As ikk us Bladdje in d' Hand kreech, full mi dit Bild in de Oogen
— toglieks mit dat Denken, wekke Agentur hett disse ölleren
Ümschöölers denn up Tuur stüürt, üm
sükk irgendwons in een Autowaarkstää irgendeen Schlameng
antohören. As ikk denn de Worden dorto lääsen de, kunn
ikk dat gannich recht glöven. |
||
As ikk in d' Bladdje dat eerste Moal dit Minschke to sehn kreech, hevv ikk stuv dorcht: ‚Harrijeesesnää — hett Käßmanns Margot noch een neeäd Rebett dortokräägen…? Is see nu ok noch Europas Butenministerin?' Dat hett denn wiers nich alltolaang brukt, bit mi upgoahn is, dat
ikk een Verwesseln upsäten wee — vanwäägen dat
hoast sülvige Utsehn van de beid Deerns. In eens ünnerscheeden
sükk de beiden denn doch: Dat hannöversch Wichtje hett sükk
van ünnern noa boaben dörbieten mußt... vanwägen
hör Ehrgeizichkeit, an de see anners woll ovstikkt wee —
de ingelsch Plumpuddingdeern is van Mannslüühannen (ov schull
dor noch wat anners mitschoaben hemm'n?) in jeder enkelte Positschoon
rintillt worden.
Dor heeft een dördreiten isloamischen Potentoaten in de noordafrikoansche Drööchte sien Knüppel un droht de Schwiez mit een hilligen Kreech (wat de Keerl aal ümsetten kann, dat hett de Weltgemeenschkupp joa all dääch genooch to weeten kräägen) un de buterwendige EU-Verträäderin weet dorup niks anners to särgen, as dat för disse Drohung Gaddafis woll een bietji de verkeerde Tied wee. Ikk kann disse Worden noch jümmers nich foaten un meen, dat dit Froominsch doch bäter in hör ingelsch Köäken bleeven wee. |
||
|
23.2.10
Irgendwu schient Käßmanns Margot – de Kaarkentant — dor gewaltich wat dörnanner to kriegen. Is see bit nu stolt doarup, un ok woll sowiet good dormit dörkoamen, sükk as Froominsch up Mannslüürebetten to präsenteeren un ok wiers wat breet to moaken, so hett see sükk nu — mit dat in Dunas sükk achter’d Stüür setten un up Hannowers Stroaten rümtojükeln — up een Keerlsdomään begeeven, up de see hör letzd spierke Wievhaftichkeit up Spill sett – un verlüstich goahn is. Suupen un besoapen Autofoahren is bi us in d’ Gesellschkuppsdenken jümmers noch Mannslüüdoon – mach dat ok noch so ballköppich wääsen. Dat Froonslüüt sükk moal een Drinken, wenner see up een Baal ov een Fierderee sünd – harijeese ok – ok Froonslüü mooten sükk wiers moal de een ov anner Keerl moi suupen – oaber denn in Dunas in een blikkern Kist to stiegen, üm up de Groostaddstroaten russisch Roulett to speelen... Froo Käßmann, dor häst Du liekers een bietji tovääl Kerl ut Di ruthangen loaten. Wat Margot Käßmann bit nu mit hör anner Doon föör Froolüü in d’ Gesellschkupp oahn Twiefel Goodes up de Padd brocht hett – mit de Suuptuur van verleeden Soaterdach hett see dat Waark stuv wäär hochkant vöör de Müür sett. |
||
|
Ov de Räärhals van F:D:P:-Vöörsitter dor villicht all moal dor bilangskääken hett, wat he bit nu in siene Läävensdoagen up de Beenen steält hett, dat he — ov ok woll annern — rejell anfoaten köänt? Dat schull he man moal doon, denn wüür he wiers sehn, dat dat van dat nich allstoveel to sehn givvt. Well sükk moal een Fuuk up de Nöäs setten deit, un dat “Westerwellewaark” bit nu van wat nörder sükk bekikkt, de schall woll heel flink to weeten kriegen, dat denn Fendt van Justitiajünger ok woll mehr de leev Gott de Tied klaut hett. Schwielen in sien Füüsten hett dit Mannsbild doch säker noch ni nich hat – worbi ikk mi mit de Beteekning as ‚Mannsbild’ doch verrafftich gannich säker bün – dat kunn doch angoahn kunn dat doch, dat hüm in d’ Olldach – ov schull ikk bäter särgen Ollnacht — mehr de Froolüüpart licht. Oaber dor kummt dat Volk joa villicht noch achter, wenn he denn dat eerste Moal in de Kledoasch van sien Süster irgendwons in de Welt up Visit geit. Dor wull ikk joa liekers gannich aal up doal – ikk wull eelich blods froagen, föör wekke Dennsten he denn sien Doalers ut de Stüürkass kricht, denn föör d’ Kinner-in-de-Welt-Setten un de Grootrekken, dormit dat in Düütschland ok in hunnerd Joahr noch Düütschen givt, dorföör kann dat doch nich wääsen. |
||
|
Wat deit Otto un Klara Normoal in Düütschland nu verwachten?
Nu wor de Schwiizers anfangen düll to warden, wiel man hör
van düütsch Siet wat wächnäämen will, wor
de Stoat Schwiez siet lange Tieden good van läävt hett. |
||
|
12.2.10
Dat Bundsgericht hett dor wat anstött…
De Boas van de blaugeele neoliberoale Stippenkring föör de Bäterverdeenenden föährt sükk mit sien Benöömen as „spätrömische Dekadenz“ van dat politische Doon un Loaten un över dat Ümgoahn mit de Minschen in Düütschland de Hülp bruken, up as Anno dunnemoals in de Hollywoodnoakriechswestern de Revolverkeerl „Blatternaben-Jöö“. Dorbi is he doch eder een pusteligen pubertären Dörschnittsfendt van Justitia (dat Froominsch mit de Wacht in d’ Füüsten, dat nich kieken kann).
Een Riech van Liberoalen vöör hum kunnen de Welt tominnst noch mit irgendwat, wat see eenigermoaten good kunnen, beindrükken. Wee dat de ole Papa Heuss mit siene Jovioalität, so dee dat bi Thomas Dehler de Intellekt. Hett Erich Mende dat noch jüüst mit sien Weltkriechs-twee-Offiziersschneid henkräägen, broch Walther Scheel dat mit sien Singeree boaben up de geele Postkutsch kloar. Wor tägen dat bi de Lambsdörpssche Groaf all een Verurdeelung wäägen Stüürachtertrekken wääsen muß. Genschers Diederk hett dat mit sien Naturell figelinsch henkräägen, de Noakriechsfolgendiplomati een minschliched Utsehn to gääven, un Möllemanns Jürn, de kunn tominnst good ut een Fleeger springen. Aal dit Geböören hett Indrukk un Spoaren achterloaten un de Tied hör Teeken updrükkt. Wekker anner Spoaren as de, bi Stoatsvisiten de Gastgeevers mit sien Annerswääsen in d’ Natuur vöör de Kopp to stööten schall “Spaßmobil-Guido” woll achterloaten, wenner de Wählers hüm to rechter Tied ut siene veelstogroode Dennstkleedoasch rutbefördert? |
||
|
9.2.10
Jümmer foaker denk ikk mi, ikk schull mien Köäsel bäter gannich mehr buten de Dör holl’n, wiel mi blods noch Gesellschkuppsschiet un -strunt üm de Oohrn flücht. Jeden schient blods noch Oogen föör sien eegen Knipke un blods noch Föölen föör sien eegen Vergnöögen to hemmen. Wenn Bankminschen anner Minschen, de Pinunsen hevvt, de Büks uttrekken köänt, wiel de, wenner dat Word „Rendite“ groot genooch an de Bankenmüür steit, niks anners mehr sehn as de Düwel, de up een grooten Hoapen an Doalerschieten sitt, hett dat mit ehrboar Koopmannsverhollen woll niks to kriigen. Oaber Moroal schull man dor van keen Kant in d’ Spill brengen. Anners is dat liekers to sehn, wenner de breede Masse över Stüüren, Gebüüren un öpentlich Ovgoaven koahlschooren ward. Dat hett wiers wat mit Unmoroal to doon – tovöörderst mit stoatlich Unmoroal. Dormit is dat Spill oaber jo nich to Ennen – sünners geit dat dormit eers reschkoapen los. Mi dücht dat hoast, dat bi us jeden, de een Pott mit Schlikkerkroam tofoat kriiegen kann, furss dor ringript und sükk sien Taaschkes vullstoppt. Dor givt dat schiens keen Hollen mehr. Bankminschen brengen Lüü vandoach noch noa Nazigesetzen van dreeundaartich üm Huus un Hoff. Politikers in alle Klöären bedeent sükk unschenäärt ut de öpenlichen Knipkes, as wenn dat hör eegen Loaden is. Medisiners verhökern iiskollt Senjorenfleeschk. Gottskeerls fallen över hör anvertroode Kinner her as een Messelsüük in d’ Schwienshukk… Ikk moot wat stillhollen, anners flücht mi d’ Äten wäär ut d’ Pans – oaber eens – wor ikk all een Settji achterto sitt – moot ikk denn doch noch loswarden. „Private Kinder- und Jugendhäuser“ – dat hett mi anstött’d un dor wee ikk een Tiedlang achterto, ünnerdör ov dröverher. Wat mi dorbi tomöötkoamen is un wat ikk deels dor to sehn kräägen hevv – ikk hevv nu noch krüllern in d’ Kopp dorvan. Wenner Geld mi nich so minn wat bedüüden wüür – verrafftich –, ikk wür ok all laang son Heimstätte bedriefen – un har de ’türlich ok as een Ltd. & Co KG up de britisch Kanoaleilands registreen loaten, wiel dat joa mit de Stüürn un dat Instoahn bi een Pleite so goaelk is. Dat is hoast so, as wenn Du Di sülvst Geldschiens drücken dröffst. Dat Materioal dorto ward denn van d’ Amt ok noch free Huus stüürt. Föör elker Kinnerkopp, de ünner so een Pläächdakk in Schuul brocht ward, kricht de Dakkholler ut de Stüürkass över 3800 € in een Moant – dat sünd 130 € in 24 Stünn’s. Ikk hevv mi so een Huus mit Bott föör 10 Kinner (elker Moant över 38duusend €) moal een bääten langer un een bäten van nörder bekeeken. Ikk wull eenfak weeten, wat disse Bedriefers mit soveel öpenlich Geld föör de Kinners anners moaken as een Hartz-veer-Moder mit hör Kinner. Man moot sükk dat näämich eenfak moal vöör de Oogen hollen – up de Heimöllernkant is twintich Moal soveel Geld to verbruken as up de Familienhuusöllernkant. Bi de Kinner hevv ikk dor oaber nich veel van sehn, denn jeder Moder mit Hartz veer lett hör Kinners netsoveel tokoamen – ok wenn see sülvst denn mennichmoal sülven niks hett. Bi de Heimpläächöllern sücht dat liekers meist een bietji anners ut. Wiel de dör dat Geld, wat see van Amtswägen för de Kinner instrieken, in een heel annern Welt lääven. Ünnern in de Kinnerwelt is Diskont-Aldi in Schmoalspoar – un boaben in de Bedrieferwelt is Feinkost-Käfer in Breetspoarutföärung. |
||
|
5.2.10
...denn de Finanzhaien un de Politikers un nu de Dokters un de Heimbedriefers. To glööven is dat nich, wat dor nu as näächst an d’ Lücht to koamen schient – oaber to verwachten wee dat wiers. Geweetenlos Klinikdokters un geldgierich Pläächheimbedriefers hevvt tonanner funnen – so as Pott un Dekkel. See sünd hannich dorbi, Minschen – un hier sünd dat ole hülplose Minschkes – as Hannelswoar intosetten. Geit dat us Mediziners wüggelk all so noar, dat see up Minschenhannel verfall’n mooten? Dat moakt mi baang. Bi een Riech van Pläächheimbedriefers wunnert mi liekers all laang niks mehr. Wacht man noch ähm fief Joahr, denn hett ok de Regeern dat Rebett föör sükk utmoakt un een Börse inricht, an de denn mit „Senjorenpläächrechten“ hannelt word. Bispillen givt dat joa all nuch. Brukst doch blods an de „Berechtigungsschiens“ ton Lüchtverpesten denken, de nu joa all van Deefen klaut worden, wiel see sükk so moi licht to Doalers moaken loaten. Een deel Dokters geit in hör Krankenhüüs mit Netten up Fang ut, üm to sehn, well van de Patschenten man in een Pläächinrichting ovschuuven kann – tägen een fetten Prämie, dat is doch kloar. Un wiel de Pläächheimbedriefers dor so as maal achterto sünd, de Beärden in höör Hüüs vulltokriegen, bütt de een ok licht moal mehr as de anner. Dat geit woll so as up een Vergantung to: „Ton eersten … ton tweeden ... “ un wenner de Pries föör dat Senjorenfleesch hoch genuch is denn gallert de Hoamer “ton daarden” up de Dischploat, un de Hannel is ovschloaten. Wiel man joa Ehr hett – un wiel man sükk van wäägen dat goode mitnanner utkoamen joa revancheeren moot, stüürt man de Minschen to een Behandlung – un wenn d’ denn moal nödich deit – jüüst in dat Süükenhuus trüch, van dat man de Woar köfft hett. Üm dat heele Waark eenfaker to moaken – Rationalisierung heet dat joa woll –, schöält de Pläächeimbedriefers all een “Fonds” inricht hemm’n, in de noa bestimmten Kriterien inbetoalt ward, un up de anner Kant de Dokters utbetoahlt warden. Nümms – ok nich de Kassen, de dit Spill joa ton Deel mit Geller van höt Litten finanzeer’n – kann dor achter kieken. Ov will dat villicht sogoar keeneen? Wunnern wüür mi ok dat nich mehr. |
||
|
4.2.10
Dat Särgen is kloar, dat Doon van de Litten is schroar. Dor hett de Benediktus Ratzeputz dor ünnern in Vatikoanstoat so kört vöör sien Visit up dat ingelsche Eiland joa wär moal lieklang in de Mengselpott haun. Schüünt he doch as büpperster Krüüzholler sien Ünnergäävenen ut dat Keunigriek up de anner Kanoalsiet tägen een Gliekstellungsgesetz van d’ ingelsch Regeerung to insisteeren. Ov dat nu jüüst noa allermanns Schmoak un tägen de “göttliche Moral” is, wat mit dat neeä Paragroafenwaark fastspiekert worden schall, dat moot nich präzis elker Minsch Meenen wääsen, un ov de ole Boas dor boaben in de Häävenswiede dat wat tosächt, wenner hier ünnern Mannslüü mit Mannslüü togaang sünd un sükk mit hör ‘Waarktüüchs’ in d’ Büks tägensiedich Freud moaken — un up d’ anner Kant Froolüü sükk mit Froolüü vergnöögen, dat weet wiers ok nümms so nipp un nau. Dat is joa ok liekers. Dat oaber een büld van sien Dennstlüü ünner de Fittiche van Benediktus Ratzputz hier up de Erdengrund sükk an Kinner un halfwussen Minschkes vergoahn, un Kolleechen van de sülvige Fakultät kieken meesttieds de anner Kant an – dat hööcht de ole Boas dor boaben wiers nich, un de Poapst schull dat man ok nich mehr so wiet an d’ Mors vöörbigoahn. |
||
|
2.2.10
Wee toeers man een lichted Knücheln an de Seekant in Düütschland to hörn, so is dat doch mittlerwiel to een utwussen Verkolleree worden.
De Reeders un Maklers ween säker annersrüm blied, wenner hör Schkeepen ganz dull in Foahrt weesen. Dat is oaber joa nu moal nich, wiel dat schiens mit de Weertschkupp in d’ Welt nich so good löpt. Dat is mit de Weertschkupp – ov bäter mit de Konsumenten – ok wäär so, as dat in d’ Natur is – een Schwien frett näämich ok nich mehr, as mit Gewalt in de Buuk ringeit. Dor kanns liekers een Mutt mit de Mors in een Runkelbarch setten – satt is satt.
Ikk mach nu nich särgen, dat de Moakers, de dat Waark bedriiven, hör Verstand verlor’n hevvt – dat is denn doch woll eder so, dat een dat, wat he nich hett, ok nich verleesen kann. |
||
|
30.1.10
...un schiens een Teeken van Düwelsbesäätenheit un verbräkerisch Doon — tominnst in dat ole Lutherstaddje Worms is dat woll so. De Wormser Boadballibüppersten (de hevvt schiens aal mitnanner een schooner Geweeten as de Poapst) is infallen, veer Froolüü, de deelwies all een halfed Halfjoahrhunnerd Billjetts an de Boadwilligen utgääven, wägen een Koffikass — mit veerundartich Euro Klöätergeld föör de Kolleechenkring — to feustern. Sogoar een Stoatsavcoaten hett sükk van de Lüü anstöten loaten, ok noch de Begreepen Ünnerschloagung un Untrööheit in de Wachtschoal to schmieten. Wenner de Froolüü dat Koffigeld ut de Staddkass stiebitzt un de Kommunibööker ümschrääven harn, denn wee dat gannskeen Froach, dat see dorföör instoahn mussen – wat see denn ok säker doon würn, oahn eers groodoardich de Waarkgerichtsboarkeit antoropen. Nu räärt wiers een ut irgendeen Ekk, dat dat Koffikassen-Anlärgen tägen de un de un noch een annern Vöörschrift is, un dat in son Kommunibedrijf joa Örnung hollen worden moot. Recht so, kann ikk dor blods särgen – oaber ikk froach mi, wor disse Örnung denn is bi Noams as Funke, as Zumwinkel, as Hartz, as Nonnenmoaker, as Schäuble, as Regina van Dinter un aal de anner Prominenz ut Wertschkupp un Politik. Nu glööv ikk doch verraftich ok bold, dat dat in Düütschland mit dat ‚Gerecht föör jedereen’ nich mehr so lieklang löpt. |
||
|
...is een Word, bi dat ikk – hoast solaang ikk achternanner denken kann – een Gefööl van Stiekelwier in d’ Halsgatt kriech. Dorbi goa ikk in mien Sinnen nu wüggelk nich sowiet, dat ikk säch, Froolüü schulln keen Büksen droagen – oaber in d’ Lääven, bi dat Doon in d’ Olldach, dor givt dat nu moal Soaken, de Wichters bääter köänt, wiel see van us Heergott dorföör inricht worden sünd – ähm anners as Mannslüü utstaffeert. Annersrüm is dat Geböören ’türlich netso.
Dat Doon van de Schaffnerin in Brannenbörch ("Zugbegleiterin" heet dat joa vandoach hochdreit), de een noch kinnerhaftich 16jöährich jung Deern wägen twee Euro – de see (de Boahnollschke) villicht noch nichmoal föördern drüfft har – bi Nacht un bi twintich Groad Koahl ut een Zuch schmeeten hett, hett bi mi een büld Besinnen ut mien Lopen dör de Tied hochkoamen loaten. Dat dat een goodet Besinnen is, wat Froolüü in Uniförm angeit, dat mach ikk nu nett nich särgen – ov see mi bi d’ Dennst an irgendeen Grens, ov bi d’ Schandarms or in Tüüchs in anner Klöären tomöötkoamen sünd, dat is liekers. Ikk hevv foaken bi mi dat Gefööl hat, dat Froominsch in Uniförm dor vöör mi geböört sükk so, as wenn see mit de Uniförm ok dat mitkräägen hett, wat van Natur ut blods een Mannsbild mitkräägen hett. De Schnakker van d’ Düütsch Boahn hett künnichmoakt, dat de Schaffnerin sükk entschüllicht hett un dat hör dat nu leed dee. Wu kann een Minsch sien Doon sülvst entschülligen? He kann doch de anner – de he dat andoahn hett – höächstens birden, hüm to entschülligen. Un ov dat Birden denn van Haarten kummt, dat woach ikk doch to betwiefeln – denn well sowat deit, de deit dat van d’ Karakter ut – un de blivt ok noa sien “Deit mi leed”-Särgen meist de sülvige. |
||
|
23.1.10
De Ex-Bulami, Handelsschoolmester un Buureninschinör dor bi Voarel in d’ Dangastermoor hett nich blods siene Vöörstandskolleechen bi d’ OOWV, sien Parteimakkers und dat heele Volk in d’ Kuntrei anloagen, dat sükk de Balkens boagen, as de Soak mit sien Sülverhochtiedsbetoahleree van Dach koamen is. He har dat heele Doon ok noch good vöörbereid, in de he de Verbandsgeschäftsföörer sien Gehalt moal ähm so, un oahn irgendeen anner Litt van d’ Vöörstand dorvan to vertelln, üm Hunnerddusend Euro upbäätert hett. Eenfak so – un blods mit sien Teeken – ov schull man bi Funke nich bäter särgen: mit sien „Kaiser Koarlhein“?
Ikk kann mi eenfak nich denken, dat dat blossich de verbräkerisch friseerte Sülverhochtiedsrääken wee, de van d’ Geschäftsföörer föör sien Boas dör de Bööker dörschoaben worden is. Üm föör sükk sülven achtduusend Euro dorbi ruttohoalen, stäekt een Koarlhein Funke nümms Hunnerdduusend Euro in d’ Mors. Wenn een Buur sükk dat Waark moakt un knoied in so een lüütjied Lokk soveel Pinunsen rin – de will an d’ Ennen sien Quäleree ok good betoalt hemm’n. Villicht kriigen de Stoatsavcoaten upletzd noch een büld anner Morsen to foat, in de de Buur ut dat Dangaster Moor Doalers rinschoaven hett, üm föör sükk wat dorbi ruttohoalen Ikk loat mi moal överraschen. |
||
|
22.1.10
Ikk hevv doch wüggelk Schnött un Quiel blaart, as ikk lääsen muß, wat de neddersassisch Landsvoader över Winachen in dat Geldlüüparadeis Florida drääven hett.
Sükkse Worden van een utwussen Familinvoader to hörn to kriigen moot doch jeden, de sükk ok blods noch een spierke Haart verwoahrt hett, dat blengerige Woater in de Oogen drieven. Ikk har in disse Momang up de anner Politikers dor in d’ Landdach in Hannower an leevsten mit een Bessensteel ingallert, vanwägen hör Druploshakken up een so fienfööliged Mannsbild. As mien Troanen denn wächdrööcht ween un ikk wäär wat kloarer kieken kunn, dor seech ikk tomoal een anner Bildje vöör mien binnerst Ooch updüüken. Dat is doch good, dat Minschke sükk an Belääven van Güstern besinnen kann. Ikk seech tomoal denn jungen upgeräächten Oppositionsföörer van de Christdemokroaten (wat is dat denn för een Heiopei, hevv ikk domoals bi mi dorcht – dat he Wulff heet, wuß ikk domoals noch gannich) in de Bütt in de Sabbelbuud in d’ Hertochschlött in Hannower Lameng moaken. Dat gung üm de Hochtiedsreis van de Landsvoader (de domoals een van de anner Sied wee un Glogowski heeten hett), de hüm (un sien Olsch natürlich) dat Reiseünnernäämen TUI spendeert har. För sükkse Kunden trekken de woll jümmers extroa groode Spendeerbüksen an. Oaber dat is joa ok liekers. Denn Keerl dor in de Bütt wee up jederfall düchdich an schkellen un förder, dat de Glogowski as Landsvoader sienen Hoot näämen schull, wiel sükk sowat för een Amtsperson in disse Positschoon nich schikken dee – un sowieso van wägen Anstand un Örnung un Ehre. De upgeräächte Avcoatenwulff (ikk wuß jümmers noch nich sien Noam) har denn ok glieks strenge Paragroafen för een neeäd Ministergesetz bi de Hand, dat sowat in Tokunft nich mehr geböören kunn. Tein Euro drüff een Geschenk höächstens weert weesen, wenn een Litt van Landsregeern wat anboaden wür. Dat is denn ok van d’ Parlament in een Gesetz timmert worden. Tja... un jüüst up dit Gesetz hett de neddersassisch Landsvoader mit sien Reis in de rieke Waarmte Floridas een grooten Hopen schäten. Wenn de Röäk van sien eegen Schiethopen hüm nu ut sien Amt drieven schull, denn word he noa een Karenztied – un wenn de Schmoak van sien Undoon verfloagen is – säker in d’ Bundsregeerung Justizminister; denn mit dat “Gesetzen bräken” keänt he sükk joa schiens good ut. |
||
| 21.1.10
Schriever lett vertell'n…
Een Huus up rötterk Poahlen, so dücht mi use Regeerung in d’ Riekshauptskuntrei Berlin. De Doalerkeerl Schriever schient nu joa doch wat särgen to will’n – tominnst lett he sien Avcoaten föör sükk schnakken. De Biller, de see van Schrievers Weeten un Doon an de Müürn schmieten, de paasen figelinsch in een Riech mit dat, wat de Öäpenlichkeit all bekennt is.
Noams van Gravvsteenen ovtoschrieven, üm up de Dooden hör Pukkel Geschäften to moaken, dat keänt man joa van de “Drückerkolonnen”, as de de unseriösen Verträders beteekend warden, de van Dör to Dör trekken, üm de Lüü to bedreegen. Wat de Schrieveravcoaten nu van Dach loaten över mit Doalers üm sükk schmietende Lieken, dat paast doch heel akroat to de Roland-Kochschen Jöädenaarfdeellöögens un to de dör dat Kohlsche Ehrenword in düstern blievenden Hülpslüü – ov to de bargenwiese Kapitoaltoschoosterungen van de grooten Versääkerungen to de Riestertied in de sozimoaldezokroatischen Potten rin. Mi schall nu nümms wiesmoaken willn, dat sükk in disse Richt wat ännerd hett. De Schluurhakken, de domoals all mit schwaarte Kuffers ünnerwägens wäst sünd, sitten doch nu noch piedelliek up hör Ministerstohlen. Dat is joa ok goaelk, wenner een Finanzminister Erfoahrung in d’ Ümgoahn mit Schwaartgeld hett (de Rullstool steit hüm dor bi säker nich bi in d' Wäch) – netso as vöörtieds een wägen Bedreegeree verurdeelden blaugeelen Groaf noa sien Verurdeelung noch Bundsweertschuppsminister worden is. Mi lett dat nu hoast so, as wenn man in Düütschland eers Leegen un Bedreegen köänen moot, üm in de Politik wat to warden. Ov man moot van de anner Kant wääsen – denn geit dat up aal Rebetten schiens ok heel licht – denn dröfft man sogoar dat Wichtje ut Mekkelborch moal in d' Hoar rümtütern. |
||
|
20.1.10
Dat kann natürlich weesen, dat blods heete Lücht ut de Kädel stoomt wenner de Dekkel doraffkummt – dat kann oaber liekers netso geböören, dat, as bi een Dominospill, in de näächste Tied een büld Figürkers up dat Politikbrett riegenwies to Fall koamt un över de Hümpels in de Teppich strumpeln, ünner de see de Schwienkroam van Schwaartpinunsen, Ehrenwöär, Kufferdroagers ov Schmeergeld un Booken friseeren fäächt hevvt. Dat nu Schrievers Koarlhein (dat is doch gediegen, dat een büld Schmeerlappens in d’ Politik un Gesellschkupp up de Noam Koarlhein döfft worden sünd – wenner ikk disse Noam mit mi rümschleepen mußt har, ikk har mi verrafftich all ümdöpen loaten) all een bietji öller is un van d’ Natur her joa nich mehr soveel Goods föör sien Restlääven verwachten kann, kunn d’ joa angoahn, dat he an to fleuten ov sing’n faangt — jüüst so, as hüm dat över de Tung kummt. Dat kunn wääsen, dat Koch un Kohl, dat Kiep un Schäubel sükk nochmoal waarm antrekken mooten, wiel hör dat üm d’ Liev anfaangt to fluttern. Well nu in de bedroapen Krings denken deit, disse Szopp de is aal laang kollt, de kunn sükk woll düchdich schnääden hemm’n – de Pott is näämich jümmers noch reschkoapen an koaken. Dat Füür ünner de Pott word dör de noawussen Litten in de Parteien good togaang holln. Funke, Wulff, Westerwelle un Konszorten will ikk nu blods ersatzwies nöömen. Wenner Glogowski, Schröder, Özdemir, Süßmuths Ritoa, Möllemann un wu de Vöördeelsnäämer aal heeten hier noch upföährn wull, kunn de Bott woll nich langen – wiel de Zumwinkels ut de Weertschkupp un de Nonnenmoakers ut de Bankenwelt ok aal dortogehört. Nu kann ikk blods särgen. Loat us ovtöven wat dor kummt – un ov dor överhaupts wat kummt. |
||
|
16.1.10
“Nod un Elend schall över de Eer koamen ....”, hett us Heergott vöörtieds to Noah sächt. Noah hett dat as Woahrschoo ankääken un wuss glieks, wat he to doon har. Nu kummt jümmer wedder un sied lange Tieden Nod un Elend över de Eer un Minsch weet nich wat he to doon hett. Ov dat nu Haiiti is, wor de Eer sükk schküddelt, ov dat is Ceylon ov Pakistan, wor de See dat Land överrullt – ov dat nu de Oderbrök is de ovsuppt, ov dat is Aristoteles sien Heimoat, de in Füür upgeit – jümmers word sächt, wi mooten wat doon, dat sowat nich mehr geböört. Wenner de Lieken denn ünner de Grund sünd un de Wiever kloagen nich mehr, denn weet nümms mehr, dat he wat ännern wull. Ikk froach mi mit Koppschüdden elker Dach up d’ Neeä, wu dat angoahn mach, dat nümms – ok keeneen van de „hoogen Geleerden“ van de wi joa Stükk ov wat hevvt – sükk froagen deit, woneem dat denn kummt, dat de Eer so vergrellt up us Minschen is. Kann dat wääsen, dat dat wat mit Unverstand to doon hett – mit Unverstand un Jank up Macht un Doalers? Denn wulaang suugen wi de Eer all ut – wulang rieten wi hör all dat Fett van de Knoaken – wulaang vergrelln wi hör all de Lücht, de see ton Oahmen brukt? Un nich blods dat de Minschke de Eer in de letzde hunnerdfüfftich Joahr hoast bit up de noakend Liev utplünnert hett – nääman, he hett dat ok noch kloarkräägen, denn blauen Planeten Tünnen – ach wat Megatünnen van Atombomben schluuken to loaten, üm de in dat Binnerste denn hochgoahn to loaten. Dat is doch netso, as wenn us Minschken een mit Neejoahrsknaller futtern wür un leet de bi us in d’ Pans utnannerfleegen. Ov wi denn ok woll düll mit de Moakers ween – wenn wi denn överhaupts noch düll wääsen kunnen. |
||
|
Wo wiet is dat eelich allwäär mit us Gesellschkupp koamen? De Schloaventied is doch nu all laang güstern – hevv ikk tominnst bit annerletzd meent. Ikk hevv mi woll versehn. Dat givt woll keen Lieveegenschkupp mehr in use upkloorde Tied – oaber Minschen — un dor Ünnernäämers – de köänt sükk Minschen van anner Minschen utleenen. Dat schient de Doams un Heeren in de hooge Politik oaber an d’ Mors vöörbitostrieken – un nich blods dat, dat schient hör noch to höögen, denn wons anners hevvt see dör de Gesetzen de in d’ Bundsdach beschloaten worden, sowat eers mögelk moakt. Dat een Bedrijf up Uthülp togriepen kann, wenner he moal mit de Produkschon in Tieddrukk sitt, dat is sied alle Tieden recht un good wäst – dor weesen ok jümmers Minschen, de nich dörgoand in Stellung wulln. Dat ober Minschen, de all joahrenlang föör een un de sülvige Boas knoiet hevvt, so eenfach buten Dör feustert warden un denn glieks de anner Dach över een Seelenverkööper up de sülvige Stää un bi dat sülvige Waark wiiderbösseln köänt – blods denn föör dat meist nichmoal halvige Geld –, dat is een Verbrääken tägen dat Volk un de Minschlichkeit. Dat gript joa överall um sükk – oaber een Paroadebispill is doch woll de Eegendöömer van een grooden Drogeriekett. Anton is sien Noam – un denn ok noch Schlekker. Also wat denn Anton sien Klüterloadens angeit – de Minschen, de dor knoien, hevvt so minn to bieten – un to lachen hevvt see all ganniks. Lachen deit blossich denn Anton – de lacht sükk nämich in d’ Füüsten, wenner he moal wäär een Drufel van sien fliedige Lüü in d’ Mors poast hett, un de annern Dach wär — mit de Pietsch van een Seelenverkööper in d’ Nakk — up Kneen ankroapen koamt – denn oaber noch mehr knoien mooten un noch minner to bieten hevvt. Ton Lachen harn see joa vördem ok all niks. Ikk much moal geern weeten, wu Anton Schlekker mit sien Deerten ümgoahn is, as he noch Schlachtvee dodhaun hett. |
||
|
11.1.10
De Groaf van Münchhuusen de word jao geern un alltied vöörwiest – de is joa nu ok all wat langer dod, un sien Undöächtied is joa bolld gannich mehr woahr – un liekers har sien Tüünkroam ok niks mit Minschenquääleree un hör ut Sadismus to Dod brengen to doon (politisch Övertüügen nöömt man dat joa ok vandoach noch woll geern). Ikk kann mi mit Gewalt nich denken, dat nümms in de Riegen van de Verantwortlichen wußt hett, dat Willli Daume in de Hitlertied de schlimmste Szort van „Mitlööpers“ tohört hett, de Minsch sükk blods denken kann. „Berichterstatter für den SD der SS“ – nöchtern lett dat, wenner dat so in d’ Bladdje steit, un överhaupts nich gefahrlich – blods föör de Minsch, de sien Noam in de Berichten van sükkse „Hülpslüü“ as Willi Daume updüüken de, föör de kunn dat de Dod bedüüden. Ovwoll ikk weet, dat dat in d’ Vöör- un Achtergrund van de bundsdüütsche Regeerungen een lange Tied een büld Strippentrekkers van disse Oart gääven hett (de Kinner un Enkels in d’ Denken givt dat dor vandoach wiers ok noch dääch genooch) kummt mi dat Grääsen an wenn ikk an denk, dat disse Minsch över soveele Joahren in Düütschland föör „die Spiele der Jugend dieser Welt“ tovöörderst tostännich weesen is. |
||
|
8.1.10
Wat moot een Minsch eelich doon, üm fuul Eier lärgen to köänen? Is dorföör besünnered Äten un Drinken nödich – ov moot man up een anner Oart as normoal Minschen lääven? Ikk wull mi allmoal hensetten un an denn BuFiSchäu schrieven, wu dat woll geböören kann, wiel – Wolfgang Schäuble lächt joa sied een poar Joahren all in een Tuur rötterk Eier. Wekker ministroabeln Posten he ok jüüst mit sien Foahrtüüchs besett hollt, is liekers. Sien Produkschon löpt un löpt un löpt... Bevöör he denn wäär anfaangt to koakeln, üm een neeäd Ei to lärgen, schnüstert he schiens deep in anner Lüüs Soaken rüm (doarüm hett he ok woll son gleunigen Nöäs – ikk will doch nich meenen, dat de van d’ Suupen so klöärich is. Mien Unkel Fidi, de har ok so'n rodklöärigen Nöäs – he har oaber joa niks mit Politik an d’ Hoot – mien Unkel Fidi, de soop eenfach Genever un Beer as een Enter). Nu schwemmt joa dat overjöährich Ei van hüm mit dat bundswiete 115er Behördenanpingeln föör Fuulichkeit boaben dat Woater. Nümms in d’ Land hett dat Anbeeden in de Versöökstied so recht annoahmen – inföört word dat oaber liekers – wiel dat joa in irgendeen sien Knipke wäär düchdich pingeln deit, wenner de Anroopers sükk in d’ Wachtschleuf dreih’n. |
||
|
6.1.10
De Dreekeunichsdach is joa föör de blau-gääle ‘Pünktchenpartei’ siet glieks noa dat ‘Duusendjöhrich Riek’ hoast sowat as Allerhilligen föör de Katholschen. De jungen Speuters van vandoach weeten doch bold nich mehr, föör well see aal Kersen anstäken mooten. Van Papa Heuss sien Kredit täären de Liberolen doch hüüt noch – ovwoll an disse Knoaken nu wüggelk niks mehr an is. De ole honorige Theodor wee sükk nämlich ok nich to schkoa dorto, de Minschen in d’ Land wat anners to vertelln as dat, wat achter de Büün in de Kulissen ovgung. Wenner ikk blods an de Soak mit de ‚keen düütsch Suldoatens’ mehr denk, denn wor ikk nu noch schlecht tofrää. De schnieke Mendes Erich seech ikk vandoch noch föör mien binnerst Ooch ümfall’n – dat har he bi de Wehrmacht schiens good öövt. Utfleeegen un aal koahlfräten wee woll sien Devise – denn dat wee doch anners Nümms as de blau-geele Boas, de de US-amerikoansch Heuschrecken bi us heimisch moakt hett – as Bernie ‚Bedreeger’ Kornfelds düütsch Europa Patzmann. Un denn eers de Överfleeger Möllemann, de mit de Hülp van Milljon’n van Muselmanendoalers de Liberoalen wäär hoch fleegen loaten wull un denn gräsich dormit ovstöört is… Wenn dor nich tüschenin de Gesangsminsch Walther und de Hallenser Diederk föör de Blau-Gäälen upträäden ween, denn ween de vandoach so lüütjiet – de kunn man säker hoast gannich mehr woahrnäämen. Tja … un nu hett bi de Liberoalen een Annerskantigen sükk Genschers Stäävels antrukken, in de he sükk – wenn he nich een büld Määrs ünner d’ Footen kricht, üm dorintowassen – sükk woll flink een Wulf loopen deit – un dat is denn säker heel schroar föör sien Geföölen. |
||
| 4.1.10
Mehr Fantasie föör de Frää…
… joaman –wenn dat endlich geböören kunn, denn har de Eer un de Welt wunnen. As ikk dat van Margot Käßmann as de Vöörsittersch van d’ evangelsch Kaarkenroat in Düütschland mit Kieken up Afghoanistan hört hevv, hevv ikk stuv dorcht: Dünnerschlach, dat Froominsch hett Moot – dat Froominsch hett de Moot, de Ministroabeln bi us un annerswons in d’ Stammbook to schrieven, dat hör Denken un Doon woll de verkeerde Kant anlöpt. Wenner hett dat hier bi us allmoal een Büppersten in Kaarkenuniförm öpentlich so düdelk künnich moakt – ok up dat Weeten hen, dat een de sowat sächt, van Politikers in alle Klöären fiks wat up d’ Pans kricht. De Minschen in Düütschland – tominnst de Politikers – schient vergäten to hemmen, wat de Froon un de Mannslüü as de ‘Parlametarisch Roat’ noa de tweede Weltenbrand mit sien gräsich Ennen up dat Schlött dor glieks achter Bonn as Muster in dat Kleed för dat neeä Düütschland strikkt hevvt. Heel düdelk un för Jedereen to sehn un to hörn hevvt see sächt: “Dat schall in Tokunft keen düütsch Suldoatens mehr gääven” – un as wenn see all wussen, dat sükk dor so nümms an hollen de, hevvt see dor noch eens bidoahn: “Van Düütschland schall ni nich wedder een Kriech utgoahn.” Dat kann man nu sehn as man dat will – ok wenn een Struck sächt hett, dat de Bundswehrsuldoaten dor an d’ Hindukusch us Renten säkern. Wat joa wiers loagen wee, denn de Bundswehrsuldoten sünd nu an d’ Hindukusch to Kriechmoaken un de Renten hier sünd unsäkerer as vöördem. Dat erste Särgen van keen Suldoaten in Düütschland – dat is van de eerste Bundsregeerung ünner Adenauer all in de Tünn haun worden, as de Ink van de Teekens ünner dat Grundgesetz man jüüst drööch wee. Dat tweede Särgen, keen Kriechsspill mehr van Düütschland in de Welt to droagen (dat har mit Heimoatverteidigen niks to kriegen) is denn van Schröder un sien Glükksspeelers in dutten haun worden, as he de eerste düütsch Suldoaten noa d’ Balkan henstüürt hett, üm dor för Örnung to sörgen. (In disse Ekk hett een annern to een annern Tied us Voaders un Grootvoaders ok all moal henstüürt, üm Örnung to moaken. De Minschen hier hevvt dat schiens vergääten – de Minschen dor heel säker nich.) Doarüm kann ikk blods särgen, wääs bedankt, Margot Käßmann – ok wenner ikk mit Di nich jümmers in een Meenen bün – ditmoal trekk ikk de Hoot vöör Di. |
||
|
4.1.10
In Presseberichten wird in letzter Zeit häufig erwähnt, daß irgendjemand irgendwo irgendwie die Einrichtung eines Mehrgenerationenhauses plant. Mehr steit dor denn ok nich. Wenn ikk dat lääs und dann bei den Leuten, die so etwas planen, nachfrage, wu sowat utsücht un wat see dormit meent, kriech ikk bi de een dit to hören und von dem anderen jenes. Un allens is blods Stükkenwaark. Mi dücht dat foaken, as wenn ein abgehalfteter Schlossbesitzer um Mitternacht weiße Bettlaken durch die Luft flattern läßt, üm de Minschen neeschierich to moaken, denen er dann für harte Taler versucht, hör irgendeen Spiegöäkenkroam antodrein, üm sien rötterk Huus boaben Woater to hollen. Up disse Oart hett man denn de goode Idee van een moied Waark för jung un Old ganz flink an de Grund brocht. Een gooden Wiin word nämich ok nich bäter, wenn de Verköper dor Woater tosetten deit. Bei vielen Menschen, die sich auf diesem Gebiet engagieren, steckt ohne Zweifel ein guter und ehrenhafter Ansatz hinter dem Neubegriff ‚Mehrgenerationenhaus’, blods – well sükk för dat Mitnanner van Jung und Olld insett, wiel hüm dat Geböören in us Gesellschkupp schwoar up de Seel licht, der sollte auch von Anbeginn seines Wirkens das Ziel klar benennen können. Jeder halbherzige oder laienhafte Erklärungsversuch hinterlässt beim Fragenden in der Regel een Bild mit veel Kreiulen. Ikk bün de heele Tied an sinneern, ov wi dat, wat mit Veelgeneratschonenhuus meent is, nich all harn, un dat vöör nich alltolanger Tied lichtfardich upgääven hefft. Selbst von den heute noch Lebenden kann sich sicher mancher noch gut an seine Zeit in einem ‚Mehrgenerationenhaus’ erinnern. Wu wee dat denn bi us to Huus mit Grootöllern, Öllern un Kinners ünner een Dakk? Jeden muß to d’ Lääven bidroagen, wat he all – ov noch – van d’ Öller her kunn. Aal seetens binanner an een Disch un jeden hulp jeden so good as he dat noa sien Doon kunn. Dieser Vorstellung von ‚Miteinander’ kam das, was ich bei meinem Besuch in einem Mehrgenerationenhaus einer benachbarten Kirchengemeinde sah und von freundlichen Mitarbeitern und Nutznießern erfuhr, am nächsten. Ich sage bewußt am nächsten, denn ok hier wuur mi van dit un dat vertellt, un bi jedet enkelde Deel kunn ikk moal mehr moal minner tostimmen, aber auf die Präsentation eines geschlossenen Bildes habe ich vergebens gehofft. Wieder einmal spürte ich im Hintergrund das Bemühen von Funktionsträgern, aus irgendeiner inneren Not eine äußere Tugend zu machen. Mir fehlte bei den Gesprächen und bei der Inaugenscheinnahme einfach das Rundumgefühl. Als ich der Einladung zu einem Besuch der Caféteria in diesem Haus folgte, war meine innere Erwartungshaltung die einer Geburtstagsfeier in freundlichem Rahmen – as ikk mi oaber van dat eerste Kieken verhoalt har, kunn ikk blods denken: Dat is joa as een Kinnergeburtsdach in een Liekenhaal. |
||
|
3.1.10
Ikk weet nich, ton woveelsten Moal dat nu all Bulgen schleit – dat Ovsuupen van de Titanic – un woveel Stükk ov wat Zelluloidstriepens dorvan in de Welt sett worden sünd. Up Stünns schleit dat ok wäär hoch. Givt joa ok een büld her, so een Katastrofe. Sünners woll wenn Froolüü in Ballkleär un Mannslüü mit Frakk un Schleuf bi Mozarts lütji Nachtmusik in dat kole Iiswoater ovdrinken. Hoast Duusenddreehunnerd Minschen hevvt up disse Oart dat Vergnöögen hat – wenn man dat Spillwaark denn so sücht. Ikk kann d’ wiers nich glöven – oaber ikk kann de, de dor ovdrunken sünd, nich mehr froagen. Ingestoahn moot ikk woll, dat dat, wat de rieken Lüü dor up hör Belüstigungsfoahrt tomöötkoamen is, mi son bäten an d’ Mors vöörbigeit. Dat Denken an een anner Mallör sitt in mi un hollt sükk dor mit över teinduusend Hannen fast. Een schneewitted Schkipp – Willem Gustloff nöömt, as dat letzde Hoapen för dääch halv soveel Minschen, as in Jewer woahnt. Meest öller Minschen, Froonslüü un Kinner, de mit hör Denken all halv in Säkerheit wäst sünd. Man – de Schnieder in een van us Kinnervertelln hett up een Schlach söäben dodhaun – de russisch Koptein in sien Ünnerwoaterschkipp mit dree Woaterlöpers över Fiefduusend – un dat ween keen Fleegen. Woarüm word dat nich moal in d’ Bild sett? Dat passt nich in de Tied, hör ikk dor van achtern? Woll woahr. Oaber dat passt in keen Tied, dat Seelüü Kinner in de Dod schmieten – dat Froolüühannen mit Gewalt van d’ Bootskant reeten worden, wiel man as Mannsbild sülvst sien Mors rärden will. Dat passt ok in keen Tied, dat hunnerde Minschen gannskeen iiskold Oostseewoater mehr schluuken mussen, üm ovtodrinken, wiel see vöördem all dodpoast wurden. Dat hett heel niks dormit to kriegen, dat vöörtieds van Grootdüütschland ut een büld Unheel över d’ Welt lopen is – un dat jüüst in disse Stünn’n dat Duusendjörich Riek twalf Joahr old wuur. Nä, dat hett woll eder dormit todoon, dat son Bedrüüs nich utstarven deit un doarüm ok in jede Tied passt. Un wiel man joa as düütsch Regeern mit Jedermann good Frünnd sien will, kann man sowat joa ok nich antikkern, wenn man tohoop sitt un Sabbelwoater drinkt. Goode Frünndschkupp hett oaber up so een Denken keen fasted Fundament – dat is netso, as wenn een Allermannsfrünnd van Hund över Huus un Hoff woaken deit. De lett ok jeden Deev mitnäämen, wat he will. |
||
|
31.12.09
2009 geit nu to Ennen
… dat schoot mi so dör de Kopp, as ikk – noch in Düstern un to Halfnacht – us Huusbladdje to foaten kreech. „US-Militärschlag gegen Jemen geplant?“ Kiek, hevv ikk bi mi dorcht – de Kriechmoakers dor an d’ Potomäkk-River köänt de Hals moal wäär nich vullkriegen (ov hevvt de Büksenmoaker un Kano’nschmitten in hör Koamers keen Bott mehr föör neää Raketen un Bomben?) un wüllt nu mit Gewalt ok noch dat Rebett van Eden inschluuken – un dat tweede Denken wee denn, dat de Begeerlichen disse Knust woll in d’ Halsgatt stääken blieven kunn. Dat näächst Winachen köänt denn ok woll düütsch Suldoaten up d’ Günntsiet van Afrikoa – in Eden – „Stillich Nacht – hillich Nacht“ singen. |
||
|
30.12.09
Nu wor de hilligen Fierdoagen güstern sünd, hevv ikk mi – bevöör de Ballernacht kummt – een bietji Tied noamen ton Verpuusten un hevv moal över d’ Diek keeken – över de Diek, achter de mien Kinnertied hör Kinnertied tobrocht hett. Nu, wor ikk siet een poar Doach Propitär bün, hevv ikk dorcht ikk günn mi dat Besinnen an disse glükkerld Tied noch moal. An disse Tied, wor wi up d’ Penner in d’ Groo in de Schlööden Stiekelstakken fungen. An disse Tied, wor wi in dat hooge Gröön up de buntklöärigen Wischen Korben- un Kiebitzeier söächten. An disse Tied, wor wi an d’ Deep stünn’nslang mit Wilgenstökk un Hüselband up Oal un Stint seeten. An disse Tied, wor wi dreemoal an d’ Dach de Schoapen an d’ Diek umtüddern mussen. An disse Tied, wor us Riek de Diek, de Strand, de Düün, dat Watt un dat gröönblausche Woater ween. Niks is dorvan blääven – een wööste Wiede kreech ikk to sehn – een wöste Wiede, de bold een grooten Blikkisten(Conteener)hoaben worden schall – vöör de nu Milljarden in de Grund dönnert worden. Dat Weltnaturerbe Wattenmeer stuuv tägenan kann sükk över disse Noaber höögen. Wor hett man bi us denn ok all witte un schwaarte Engels up so een Nööchte binanner sitten? Ikk hevv mi denn doch verrafftich de Freeheit noahmen, mi to froagen, wat dat denn schall un ov wi as Minschen, as Gemeendschkupp, as Land so een Joahrduusendspillwaark as de „Jade-Weser Port“ överhaupts bruken. Is dat nich eder so, dat een poar Minschkes sükk an dat Boowaark mall un döäsich verdeent? Mit een gülden Nöäs is dat woll gannich mehr to beliekteeken – dat is all eder een gülden Mors, de see sükk dorbi hoalt. Mien Freeheit hett mi denn joa noch een spierke wiiderdreeven un hett mi de veelen Conteenerschkeepen wiest, de alleen vöör de düütsch Küsten van Polen bit an de hollandsch Grens foaken all moantenlang oahn Fracht an d’ Kett lirgen. Een büld sünd dorbi, de glieks noa Boo un Dööp to een Uplärger worden sünd. Dat is doch een bääten so, as wenn wi neää Minschen – noadem see geborn un döfft worden sünd – glieks in d’ Ollenhuus ovschuuven deen. As ikk dat in mien Köäsel all son bietji trechtsett har, dor hett mi dat Minschendoon reschkoapen verfäärt. |
||
|
De Kersen an de Winachsbööm in d’ wiede Land sünd man nettegroad utgoahn, dor schient verraftich de Politikerkoppen in d’ Mirden van de brannenborgsche Streesandbüss dor in d’ Riekskuntrei Berlin een Lucht uptogoahn. De bundsdüütsche ‚Verteidigungsminister’, as de he bit nu upträden is, hett sükk anner Kleedoasch antrukken – he dracht nu stollt ‚des Kriechsministers Rock’, de he woahrschiens irgendwons in de Deepten van d’ Regeerungstheoaterfundus funnen hett. De paaßt ok een Ennen bäter to dat ‚van un to’ in sien Noam. Wiel he joa nu Kriechsminister is, dröfft he in de Öpenlichkeit joa ok anners schnakken as son Minister, de blods jümmer tosehn moot, dat us Land van irgendwons buten nich van irgendwekker Rüpels vertobakkt word. He hett dat denn ok glieks woahrnoamen un luuthals sien Insehn künnichmoakt, dat wi dor ünnern in Afghoanistan nich use Gestzen un Regeerungsförmen installeeren köänt – wiel dat joa Muselmanen sünd, de ut een heel anner Wuddel wussen sünd – un dat man de Taliban, de man joa bit nu un noa d’ Särgen van us Westenfrünnen ut dat witte Huus dor van d’ Potomäkk-River, aal doodscheeten wull, an d' Regeeren bedeeligen moot. Ikk froach mi nu blods, woneem us Weertschkuppskriechsminister tomoal dit Denken hett – hett hum villicht to Winachen well van sien Frünnen een Toch ut de Tittbuddel van een Wiessoagersch schunken? |
||
|
27.12.09
Us Fründin woahnt in de Nööchte van een heel grooten Klüterloaden – de Eegendöömers van günntsied dat Westenwoater, dor ut dat Mormonenland – hört dat liekers nich geern, wenner hier een Minsch Klüterloaden to hör Budel sächt. „Supermarkt“ ov „Einkaufszentrum“ nöömt see dat hochdreit. Schietendiedel oaber ok – dat hett dor wat mit. De hevvt dor woll een Hüüpen Pläächlüü för heel minn Geld rümlopen, de di dien Kroameree in Papiertuten pakken. Doch bit dat sowiet is, dor kanns all Stükk ov wat Kramboloajen achter di hemmen. De Gewaltsbakkbeesten van Inkoopswoagens lopen näämich stoadich ut de Richt. Dor wäänt man sükk mit de Tied woll an – oaber wat us Frünndin annerletzt ünnerkoamen is, dat lett mi so’n bietji van d’ Glooben ovfallen. Ji keänt dat joa ok aal mitnanner van d’ Inkoopen – överall stoaht joa de lüütji Frachtwoagens antüddert – bruks een Doaler, üm de ovtobinn’n. Dor faalt mi denn so bi in, dat Jürn Möllemann to siene Amtstieden as Minister över disse Deerten all strumpelt is. (Dat is doch gediegen, wuveele Ministers över sükkse lüütji Soaken strumpeln!) Oaber dat blods so näävenbi. Us Frünndin futtert dat schmachtich Schlött an de Grääp mit een Doaler – tikkert up de Knoop – lukkt an de Grääp – tikkert nochmoal up de Knoop – lukkt wäär an de Grääp – niks röört sükk. Un nich dat de Loaden Fieroabend moakt, bevöör see wunnen hett, gript see sükk een Kerl as Arnold Schwarzenegger – wiel see meen, dat de hör helpen kunn. Dat wee denn oaber woll blods heete Lücht – also, hen noa de „Informatschon“ – sowat hevvt de dor in de Klüterloaden verrafftich ok – un wat sächt dat lüütji Wicht, dor achter d’ Tresen: „Das haben wir gleich.“ Joa – see har dat glieks – see har joa ok een teintöller Knieptaang in d’ Füüsten. Us Frünndin hett sükk binn’n in de Klüterloaden denn ok furss so een Waarktüüch köfft – un ok glieks een grötter Knipke, wor de Knieptaang rinpasst – dat see de ok jümmers proat un bi sükk bi hett. |
||
|
Is de Minsch wüggelk so anlächt, dat he eers de Dod all ropen hörn moot üm noch irgendwat ut sien Lääven ut de Padd to rüümen? Dit Denken kummt in mi hoch, wenner ikk – so as körtens wäär – över een kumpleeten Zeitungssiet to lääsen kriech: ‚Das letzte noch lebende Mitglied von Hitlers Leibstandarte berichtet. In einem Buch und als Vorabdruck im Sensationsformat in einer bekannten Boulevardzeitung zu lesen.’ Wenn he sien Kinners ov Enkels dorvan vertellen, ov sükk bi een Pastor sien Geweeten lichter moaken wüür – dat kunn ikk noch verstoahn. Hier oaber froach ikk mi, is dat sien Geweeten dat hüm drifft – ov is dat dat Weeten üm de Doalers, de dat dorföör givvt? Woarüm faalt us Minschen dat so stuur, wat heel eenfachs to doon – näämich sükk hentostell’n un to särgen: “Ikk wee dorbi. Ikk hevv mi mitrieten loaten, wiel ikk dorvan övertüücht wee, dat dor Recht doahn wur.” Nümms van de, de domoals de Aarms hochreeten hevvt, is mit Gewalt dorto brocht worden. Ikk schnakk hier nich van de, de achter Stiekelwier seeten, ov de, de up gräsige Oart eenfach ‚entsörcht’ worden sünd. Ikk proot van de annern – van de, de dat foaken sowiet dreeven hemmen, dat see all in Huus vör d’ Speegel dat Aarmshochrieten öövt hevvt. Säker ween dor ok Düütschen, de hör Verstand nich an d’ Partei ovträden harn, de heel genau wussen wor de Hoas henleep un ut Baang üm hör eegen Lääven schweegen hevvt. Oaber woarüm hevvt see denn noch iisern schweegen as dat Düwelswaark een Ennen har? As ikk up de Welt koamen bün, stunn Düütschland jüüst in d’ Finale van de blöderke Wettstriet. Dorvan kann ikk nu ut eegen Belääven nix vertelln, oaber in de Tied noa disse Tied kunn ikk all good hörn un sehn. Mi wee dat jümmers so, as wenn dat in de Düütsch Geschicht twalf Joahr Tiedenloop gannich gääven har. Wat dor van dreeundartich bit fiefunveertich ovgoahn is, dor wuur eenfach nich över schnakkt. Mit us Kinner tominnst nich. Ok in de School wurden disse Joahren ünner een wittet Linnen hollen. Us Mesters deän so, as har dat keen Hoakenkrüüz un keen ‚Heil Hitler’ in Düütschland gääven. Well bit Mai fiefunveertich noch bannich stollt up irgendeen ‚Führeramt’ in de Volksgemeendschkupp wee, de wuß van een up de anner Dach nich mehr wu dat Word överhaupts schrääven wur. Mi is selten een van de Generatschon vöör us tomööt koamen, de eenfach sächt hett, so ov so is dat wääsen – un wi hevvt een büld verkeert moakt in de Tied. Kiek, un dor denk ikk mennichmoal, ünner dat Schwiegen van us Öllern noa disse Tied hett Düütschland jümmers noch to lieden, un dat foaken mehr as dör dat Doon ov Nichdoon in disse Tied. |
||
|
26.12.09
Is dat noch Oostfreesland? Joa dat is Oostfreesland – dat is us Oostfreesland - man dat van vandoach! Jümmers wenn ikk över de Grens – liekers van wekke Sied – in Oostfreesland rinfoahr, scheeten mi disse Worden van Hannes Flesner dör de Kopp. Un ikk moot dat ingestoahn – so’n heel bietji anners word mi dat denn stilkens tomoot – oaber dat licht woll in d’ Natur van us Minschen. Dat düürt meesttied schmoals nich laang, denn bün ikk wäär blied – bün eenfach blied, wäär in Huus to wääsen. Ikk spöär mien Haartblood up mi doahl lopen, wenner mi dat eerste Moin tomööt kummt. Huusen schoon un schier – nargens up d’ Welt is dat so woahr as in Oostfreesland – un so freedelk is dat hier. Stäelt jo moal vöör, de Oostfreesen ween sükkse Hittköppen as de Minschen dor ünnern in dat hillige Land, wor ümto de Muselmanen hausen – ov wi bruken heel nich so wiet to kieken – up dat Stükkji Grund, dor an de Westenkant van dat ingelsche Eiland, dor wiest man de Welt joa vandoach ok noch hoast elker Dach, wo dat so geit mit Hauen un Stääken. Wi – de wi in de ollnborgsche Kolonii in d’ Oostdeel van Oostfreesland us Huusen hevvt – mooten eelich elker Dach up Kneen us Herrgott dorför bedankt särgen, dat de Noabers in Oostfreesland Minschen sünd, för de een lüütji Köpke Tee een hoogeren Wert hett, as de gröttste Kanon. Liekers givt dat oaber ok in Oostfreesland Ossenkoppen genooch. Dat wiest see us elker Dach un foaken genooch in de lütji hooge Politik. |
||
|
23.12.09
Ikk meen, dat is bold Winachen – in d’ Klenner steit dat tominnst so upteekend – kiek ikk oaber mörgens in d’ Bladdje, so is dor meist niks van to sehn un to spöören. Dat lett hoast so, as wenn in de Redakschon’n heel keen Zeitungsminschen mit Gefööl un Haart mehr sitten, de dat son bietji stüüren köänt (ov willt). Ikk bün joa nu ok all een bääten van Eergüstern – villicht moaken dat joa wüggelk ok blods noch Maschin’n, de mit Schlachworden futtert sünd, noa de see dat Künnichmoaken un de Berichten utsorteeren, bevöör de Worden denn to Papeer koamt. Wenner wi as Bladdjelääsers nich mit dat, wat de Kooplüüwelt an eenmoalich un besünner Woaren antobeeden hett, all dodschloahn worden sünd, denn word up us Weeten noch mit Tüünkroambekenntmoaken ingallert, dat dat man so stuvvt. Dor geit dat üm de Schkandoal bi de Footballwärden, wor mennich Speelers und Fleutenkeerls schmeert worden sünd, ov üm dat wat de Sozimoaldezokroat Steenmeyer in sien Amtstied as Diplomoatenboas van dat Undöäch in Afghoanistan wußt hett un wat nich. De näächste Siet is denn vull mit Serbien un sien Bemööten, in de Juropin Junjen upnoamen to warden, bevöör man denn noch een Siet wiider lääsen deit, wor de düütschen Footballers in disse koole Tied dat Ballträäden öven, doamit see dat nich verläärt, bit dat Betoalspeelen in Huus wär losgeit. Dor flücht de een Vereen noa Südafrikoa – de anner Speelboas hett sükk de Türkei utkääken – wär annern, de jükelt noa Spoanien, un de Vöörwiesballträders, de klabastern doch verafftich noa Dubai in dat Pleitegolfemiroat – un as ikk dat Weeten denn inschloaken har – dor kunn ikk mi up Winachen rein nich mehr höögen. |
||
|
22.12.09
Ikk wull mi eelich blods in de freeschke Wiede een bietji van d’ Olldachsgedrüüs üm mi rüm verhoalen, as ikk för een poar Minüten up de Autoboahnbrürch unwiet van Saan stillholln de. As ikk oaber so noa ünnern up dat griese Betonband keek, dor wee dat tomoal niks mehr mit Verpuusten. Leev Heergott, hevv ikk blods noch denken kunnt, wat sünd wi Minschen doch ballköppich un döäsich. Luuthals schellen wi över de grooten Ümweltsünders – un jüüst dat wi in so een blikkern Kist mit veer Röä drünner sitten, doot wi so foast up Gaspedoal pedden, dat de Maschin ünner de Hauw anfaangt to huulen un de Tachonoadel sükk överschleit – ovwoll wi aal mitnanner weeten, dat bi d’ sinniger Foahren een heel büld minner Lüchtverpesten achter us blivt. Tomoal har ikk wäär de Biller van nängteindreeunsöämszich vöör Oogen mit de leegen Autoboahnen, de vull ween mit Dusende Radfoahrers un Footlöpers. “Sonntagsfahrverbot” hett dat domoals heeten, as us de Muselmane moal een tiedlang mit Ölich knapphullen. Komisch – hevv ikk so bi mi dorcht –, domoals, as dat üm Doalers gung, dor gung dat mit een Fingerschnippen; vandoach, wor dat üm veel mehr, nämich üm dat Överlääven van de Eer un somit van us aal geit, schient dat nich mögelk to wääsen. Netso as dat schiens nich möägelk is, dat wi as lütt Minschken moal up son bietji Maschin’nhülp verzichten. Bi meist aal, wat wi doon – ov dat in Huusholln is ov in d’ Freetiedwaarkstää –, moot dat Elektrisch us Waarktüüchs andrieven un in Gang hollen. Dat is joa ok so eenfak, moal ähm an een Knoop to dreien un furss löpt allns. Niks anners is dat mit de Inbööteree – fröer hemmen wi us een wullen Jakk ov een dikken Schweeter övertrukken, wenner dat koller wur; vandoach dreien wi eenfak an een Schkalter un köänt up Ünnerst in d’ Koamer sitten. Kiek – un nu froach ikk mi un jo: Bruken wi dat eelich aal, üm us wolltoföölen, ov marken wi vöör luuter Wollfööleree gannich mehr, wu süük un krank de Natur all dör us Doon is? |
||
|
Dat van boaben ut de Politik herut nich recht wat doan word, dat de Lücht um de Eer wäär schooner un dat de Waarmte üm d’ Globus nich stoadich grötter word, dat weeten wi doch aal. Doarüm schellen wi ok woll up de “dor Boaben” un bekritteln hör „Niksdoon“ – to Recht, un dormit mooten un köänt de Präsidioalen un de Ministerioalen schiens ok good lääven. Dat Denken, „wat keert mi, ov de annern mörgen wat to futtern hevvt – ikk frät mien Spekk vandoach", dat sitt foaken in de Koppen. Dat is joa bekennt, dat weeten wi aal – un dormit mooten wi lääven. Över dat Schellen noa boaben schullen wi oaber nich vergääten, vöör us eegen Footen to kieken, anners kunnen wie woll heel flink över us eegen Doon strumpeln. Dat schoot mi so in de Sinn, as ikk, vull mit Vergrelltheit över de heete Lücht ut Kopenhoagen und dat keunichliche Bankett för de Gipfelstörmers, för fief Minüten in d’ freeschke Grönland bi Saan up een Brürch över de Autoboahn stillhollen hevv, üm de Stillichkeit van Gotts Natur in dat wiede Freesland to geneeten. As ikk dor so stunn un an d’ rechter un linker Kant de Wiede un dat Oahmen van d’ Schöpfung hoast griepen kunn, fööl ikk mi tomoal wäär trüchhoalt in de Wüggelkkeit. Up de Autoboahn ünner mi joogen de Minschen in hör Foahrtüügen över de Strekk, as wenn see dat Flinkfoahren un Lüchtverpesten betoahlt kreegen. Ikk kann mi denken, dat dor ünnern in de blikkern Kisten up de Boahn woll in veele Koppen veel Verdreet över dat gräsich Versoagen van d’ Politik seet. Man – van mien eegen Vergrelltheit över de heete Lücht ut de dänsche Hauptkuntrei hevv ikk tominnst niks mehr spöärt, as ikk mi kört an mien eegen Nöäs foat har. |
||
|
21.12.09
Nu is een van de Katten ut d’ Sakk loaten worden. De Hilligenschien, de laang – veelsto laang meen ikk – över de Köäsel van Funkes Koarl-Hein lüchten de, de is nu as een künstlichen Illuminatschon entlarvt worden. De Büppersten van d’ OOWV hevvt dit Lüchten up jederfall eersmoal intrukken un säker in een van hör Schuven pakkt. Man weet joa ni nich, ov man de nich noch moal wäär för een „Hilligenanbäden“ bruken deit. Dat Vöörsteiher-“Ehrenamt” bi d’ OOWV brorch elker Dach, de us Heergott warden leet, 164 Euro un 38 Cent in d’ Knipke van de Buur ut dat Dangaster Moor. Dat sünd elker Dach 315 Mark un 60 Pennings, wenn man dat moal noa amtlichen Kurs ümrääken deit. Un dat ok Sönndachs, dat ook an Oostern, an Pingsten un an Winachen. Ikk much nu oaber doch woll weeten – ovwoll ikk anners gannich neeschierich bün –, wuveel „Ehrenamtspinunsen“ över siene Joahren as „De Keunich bün ikk“ noch so in de Schulichkeit van Koarl-Hein sien Knipke ünnerkroapen sünd. Ikk maak jüüst – mien Neeschierichkeit, de nemmt vandoach rein keen Ennen – ikk much nämich verdannt geern ok noch weeten, as wat de Bookholler dor bi d' OOWV de Utgoav van de achtdusend Euro Sülverhochtiedsgeld beteekend hett. Wiers hett he dat nich as Schlikkergröschkes för de Boas introagen. Villicht oaber joa as Utgoav „für einen Funkenregen über dem Dangaster Moor“. |
||
|
20.12.09
Bi Koarl-Hein Funke — de Buureninschinöör ut dat freeschke Dangast — schient dat trotz Blikksen un Dönnern in d’ Gesellschkupp noch nich ‚funkt’ to hemmen.
Villicht hett hüm dat „Minister wääsen“ an Leine un Spree un sien „Monarchenstatus“ in d’ Jewersch Kreisdach un in Voarels Roathuus ok joa so fosst de Oogen un de Oohren verkliestert, dat he dat Wäärlüchten in de Minschengeduld gannich mehr sücht un höört. Wenner ikk mi son Doon as üm de Voareler Weetenschkuppsbuur un sien “billigen” Sülvernhochtiedsfier ankiek, denk ikk jümmers, dat de Spröäk ‚De Düwel schitt jümmers up de gröttste Hoopen’ ni nich sien Bewennt verlüstich goahn is. Wat hevvt de Verbandsbüppersten van d’ OOVW föör een Denken in d’ Köäsel, dat see moal ähm so 8.000 Euro (16.000 Mark moaken dat woll noch düdelker) ut de Verbandskass rutnäämen, üm dormit de Sülverhochtiedsfier van d’ Verbandsboas to betoahlen? Ikk kann aal de Minschen, de Litt in d’ OOVW sünd, nu blods toroaden, de Kösten föör hör näächste Familinfier ok van d’ Verband intofördern. „Der Staat bin ich“ hett moal een Monarchen sächt – ikk mach mi nich denken, dat de Vöörsteiher van d’ OOVW sächt: „De Verband bün ikk“. Ovwoll – dat he dat oaber denken deit — denn Buur dor ut dat Dangaster Moor –, dat kann ikk mi denn doch woll denken. |
||
|
15.12.09
„Yes, we can ...“, dat schient to een Droge to worden, sied de buntklöärige afro-amerikoansch Obama sükk mit disse Spröäk de Padd in d’ Witte Huus freemoakt hett. „Yes, we can …“ – wat köänt wi denn so groodoardich, dat Milljonen Minschen in dat Vöörtiedsindioanerkuntrei un ok hier bi us – in dat in de Oogen van veele Neeäweltengländers mennichmoal ollerwelsche Europa – so een Spröäk to hör eegen Wiesword moaken? Wi köänt de Lücht in wieden Deelen so ungeneetboar moaken, dat de Eer anfaangt Hitt to kriigen, as wenn see Feebers hett – wi köänt dat Woater, dat rein ut de Grund kummt, so schidderk moaken, dat dor keen Deert mehr in lääven kann – wi köänt bi de Huut van de Eer elker Dach de Poren so mit Beton un Asphalt verkliestern, dat see nich mehr schweeten kann – wi köänt in de Kring üm de Eer soveel Schrott an Inschinörskünsten hochscheeten un verdeelen, dat sükk Visit van buterhalv dor gannich mehr dörwoagen deit – wi köänt de Natur so versüken, dat de Hoasen un Vossen in Sibirien un annerswons grötter worden as Wildschwiens – un dat is joa noch laang nich aal, wat wi köänt. Blods eens, dat schienen wi nich to köänen – wi köänt keen Frää moaken. Stilkens, wenn wi dat versöken, geit dat reschkoapen in de Büx. Dat sächt blods nümms so. Un dor bewiest denn denn buntklöärigen Präsidioalen van d’ Potomäkk River – de he joa mit Hülp van sien Spröäk „Yes, we can …“ worden is – dat he eens heel figelinsch kann: He kann verdammt good us Heergott in de Mors poasen, so as körtens in Oslo, noadem hum van Minschen oahn Verstand de „Friedens-Nobelpreis“ ümhangen worden is, in sien Bedankt an dat Komitee luuthals künnichmoakt hett, dat de Kriich in Afghoanistan een gerechten Kriich is. |
||
15.2.10
Un
as dat so is, wenn sükkse Viren dör dat Land trekken –
man sächt sükk ananner woll noch Moin, oaber man givt sükk
keen Hand mehr, wiel man sükk joa nich noch mehr infangen will.
För de Minschen, de Schkeepen up Biller fastholln un sammeln
– för de is nu een gülden Tied. Noch nie nich ween
an de Küst – liekers ov an Noord- or Oostsee – so veel
Schkeepen to sehn, de ok noch stillholln, wenner see ovlicht warden,
wiel see an de Kett lirgen – netso as een Schkoap an d’
Tüdder. 
De
Makkers in de Reederkantors de hevvt hör Schkeepen säker
nich an de Liin lächt, wiel see de düüren Foahrtüüch
schonen willt – so as Opa Koarl dat mit sien Dreetakkenkutsch
deit, de steit sükk näämich ok in d’ Schüür
de Röä in d’ Liev, wiel all trillert, wenner moal een
Rägendrüpp up de Lakk spüttert.
Un
nu geböört wat – un dor schütt mi doch jümmers
wäär Opa Koarl in d’ Sinn, de sükk neelich doch
noch een grooten Schüür boon loaten hett, wiel he villicht
irgendwenn joa nochmoal een tweeden Dreetakkenkutsch dortokricht,
de sükk denn ok wäär de Röä in d’ Liev
steit – nu boot man an de Küst noch een Hoaben, de allns
anner överdroapen deit. Mien Opa wüür särgen,
de Moakers sünd Grootmannssüchtich, denn de Seekantwoarenümschlach
faalt doch weltwied van d’ Fleeschk. Wenner dat so, as ton Bispill
in Brämerhoaben, geböört, dat dat Ovwinnen an szärtich
Perzent geit, denn is dat doch hoast all een Moagersüük.
Irgendwenner
up us Padd dör de Tied is de Minschen – tovörderst
in de “westliche Kulturkring” – dit Weeten verlüstich
goahn, dücht mi.
He
wull endlich moal wäär sülvst koaken – he wull
ok moal wäär mit Booklotzkes speelen un föör de
Kinner dorwäsen. 
Mit
Koarlhein Schriever hevvt de Stoatavcoaten nu joa villicht een van
de Hauptsstrippentrekker föör dat Doalergemengsel in de
düütschen Regeerungs-, Partein- un Weertschkuppspotten bi
d’ Schlawittchen kräägen.
